สาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า

ประเทศพม่า (Burma หรือ Myanmar) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า (Republic of the Union of Myanmar) เป็นประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และคาบสมุทรอินโดจีนซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุด และมีพรมแดนทางแผ่นดินติดต่อกับสองประเทศ ซึ่งเป็นแหล่งอารยธรรมที่ยิ่งใหญ่ของโลก ได้แก่ จีน และอินเดีย แต่เดิมชาวตะวันตก เรียกประเทศนี้ว่า Burma จนกระทั่งเมื่อปี พ.ศ. 2532 พม่าได้เปลี่ยนชื่อประเทศเป็น Myanmar ชื่อใหม่นี้เป็นที่ยอมรับจากองค์การสหประชาชาติ แต่บางชาติ เช่น สหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักร ไม่ยอมรับการเปลี่ยนชื่อนี้ เนื่องจากไม่ยอมรับรัฐบาลทหาร ที่เป็นผู้เปลี่ยนชื่อ

สีเขียว  หมายถึงสันติภาพ ความสงบ และความอุดมสมบูรณ์ของพม่า

สีเหลือง  หมายถึงความสามัคคี

สีแดง  หมายถึงความกล้าหาญ ความเข้มแข็ง เด็ดขาด

ดาวสีขาว  หมายถึงสหภาพอันมั่นคงเป็นเอกภาพ

เมืองหลวง

เนปีดอ (Naypyidaw)  หรือบางครั้งสะกดเป็น เนปีตอ (Nay Pyi Taw) เป็นเมืองหลวงและเมืองศูนย์กลางการบริหารของสหภาพพม่าที่ได้ย้ายมาจากย่างกุ้งตั้งแต่วันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ตั้งอยู่ในหมู่บ้านจัตปแว (Kyatpyae) ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองเปียนมานา (Pyinmana) ในเขตมัณฑะเลย์ สภาพภูมิประเทศเป็นภูเขาโดยรอบ เมืองนี้เป็นเมืองเดียวของประเทศพม่าที่สามารถใช้ไฟฟ้าได้ตลอด 24 ชั่วโมง ซึ่งในขณะที่เมืองหลวงเก่าย่างกุ้งจะไฟฟ้าดับอย่างน้อย 6 ชั่วโมง เมืองนี้อยู่ห่างย่างกุ้งไปทางเหนือประมาณ 320 กิโลเมตร 

 เมืองใหญ่ที่สุด เมืองย่างกุ้ง

ภาษาราชการ ภาษาพม่า กะเหรี่ยง และไทใหญ่ เพราะเป็นกลุ่มชนส่วนมาก และแม้จะมีภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สองสำหรับใช้สื่อสารกับชาวต่างชาติ แต่ก็มีจำนวนน้อยที่พูดภาษาอังกฤษได้ดี แต่นักท่องเที่ยวสามารถใช้ภาษาอังกฤษสื่อสารกับพนักงานโรงแรมหรือตามแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญได้

ประเทศพม่ามีอาณาเขตติดต่อกับประเทศต่าง ๆ ดังนี้

ทิศเหนือติดต่อกับประเทศธิเบต และประเทศจีน
ทิศตะวันออกติดต่อกับประเทศจีน ประเทศลาวและประเทศไทย
ทิศใต้จดทะเลอันดามัน และอ่าวเบงกอล
ทิศตะวันตกจดอ่าวเบงกอล และประเทศบังคลาเทศ

มีเส้นพรมแดนยาวประมาณ 7,100 กิโลเมตร เป็นเส้นพรมแดนทางบกยาวประมาณ 4,650 กิโลเมตร เส้นพรมแดนทางทะเล ยาวประมาณ 2,450 กิโลเมตร

 

ประชากร

                 ประชากรของพม่าประกอบด้วยชนหลายเผ่า หลายกลุ่ม แต่ละพวกแตกต่างกันทางเชื้อชาติ ภาษาขนบธรรมเนียมประเพณี มีชนกลุ่มเล็กกลุ่มน้อย แยกกันอยู่ตามป่าเขาอีกมากมาย ประชากรส่วนใหญ่ของประเทศคือ ประมาณสามในสี่ของประชากรทั้งหมดเป็นชาวพม่าแท้ ชาวพม่าแท้เป็นพลเมืองชั้นหนึ่งของประเทศ มีสิทธิมีเสียงในการบริหารประเทศเหนือกว่าชนเผ่าอื่น ๆ แม้รัฐธรรมนูญของพม่า จะระบุว่าประชาชนมีสิทธิเท่าเทียมกัน ไม่แยกเชื้อชาติศาสนา เพศและเผ่า ทั้งหมดถือว่าเป็นพลเมืองของชาติเดียวกัน แต่ในทางปฏิบัติ ชาวพม่าแท้มีสิทธิ เหนือเผ่าอื่น ๆ เพราะเป็นชนส่วนใหญ่ของประเทศ                       

  

ชาวพม่าแท้ อพยพมาจากธิเบต เป็นชนเผ่ามองโกล อพยพมาตามลุ่มน้ำพรหมบุตร เข้าสู่แคว้นอัสสัม และตั้งถิ่นฐานอยู่ตามลุ่มแม่น้ำอิรวดีตอนกลาง กลายเป็นชาวพม่าในปัจจุบัน
กะเหรี่ยง อพยพมาจากทะเลทรายโกบีทางตอนเหนือของประเทศจีน ลงมาตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตอนใต้ของประเทศพม่า แถบบริเวณตะนาวศรี พะโค พะสิม สาละวิน และตองอู ส่วนใหญ่อยู่ในรัฐกะเหรี่ยง และรัฐคะยา ข้อมูลอีกทางหนึ่งสรุปว่าชาวกะเหรี่ยงสืบเชื้อสายมาจากชนชาติโจวซึ่งตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตอนใต้ของจีน ถูกรุกรานจากพวกไทยใหญ่ จึงอพยพมาอยู่บริเวณชายแดนไทย - พม่า กะเหรี่ยงแบ่งออกเป็นประมาณยี่สิบกลุ่ม ที่สำคัญมีกลุ่มพะเว (PWE) หรือกะเหรี่ยงขาว และกลุ่มสะกอ (Sgaw) หรือกะเหรี่ยงแดง กลุ่มพะเว ตั้งถิ่นฐานอยู่ในรัฐคะยา ซึ่งอยู่ติดกับเขตจังหวัดแม่ฮ่องสอนของไทย ส่วนกลุ่มสะกอ อยู่ติดชายแดนไทยในเขตจังหวัดตาก
กะเหรี่ยงมีรูปร่างเล็ก แข็งแรง อดทน เป็นนักรบที่กล้าหาญ มีภาษาของตนเอง และวัฒนธรรมแตกต่างกับพม่ามาก มีความซื่อสัตย์ นับถือภูติผีปีศาจ ตอนหลังได้มานับถือคริสตศาสนา ในระยะที่อังกฤษปกครองพม่า อังกฤษมีความชื่นชอบชาวกะเหรี่ยงมาก ชาวกะเหรี่ยงพยายามแยกตัวออกจากพม่าตลอดมา
ไทยใหญ่ หรือฉาน (Shan ) มีประชากรอยู่ประมาณร้อยเจ็ดของประชากรทั้งหมดของพม่า เป็นชนเชื้อชาติเดียวกับไทย มีถิ่นฐานเดิมอยู่ในมณฑลยูนานของจีน ต่อมาได้ถูกพวกมองโกลรุกรานเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ ๑๙ จึงอพยพมาอยู่ที่รัฐฉาน ประกอบด้วยไทย ไทยอาหม ไทยลื้อ และไทยเขิน ไทยใหญพยายามแยกตัวออกจากพม่าตลอดมา

ระบอบการปกครอง

ระบบการปกครองแบบเผด็จการทหาร โดยสภาเพื่อสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ (State Peace and Development Council - SPDC)

       ประมุข พลเอกอาวุโส ตาน ฉ่วย (Senior General Than Shwe) ประธานสภาเพื่อสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ

       หัวหน้ารัฐบาล พลเอกขิ่น ยุ้น นายกรัฐมนตรี

       รัฐมนตรีว่าการต่างประเทศ อู วิน อ่อง (U Win Aung)

       รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ อู คิน หม่อง วิน (U Khin Maung Win)

       รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ อู จ่อ ตู (U Kyaw Thu)

       วันชาติ 4 มกราคม 2491 (วันได้รับเอกราชจากอังกฤษ) 

เขต
เขตการปกครอง ประเทศพม่าแบ่งเป็น 7 เขต (divisions) และ 7 รัฐ (states) ได้แก่
1.เขตอิรวดี (Ayeyarwady)                                               5.เขตสะกาย (Sagaing)

2.เขตพะโค (Bago)                                                            6.เขตตะนาวศรี (Tanintharyi)

3.เขตมาเกว (Magway)                                                     7.เขตย่างกุ้ง (Yangon)
4.เขตมัณฑะเลย์ (Mandalay)

รัฐ

1.รัฐรัฐชิน (Chin)                                                              5.รัฐมอญ (Mon)

2.รัฐกะฉิ่น (Kachin)                                                         6.รัฐยะไข่ (Rakhine)  

3.รัฐกะเหรี่ยง (Kayin)                                                      7.รัฐฉาน หรือรัฐไทใหญ่ (Shan)

4.รัฐกะยา (Kayah) 

ตลาดส่งออกสำคัญ ไทย (อันดับ 1) รองลงมาคือ อินเดีย สหรัฐอเมริกา สิงคโปร์ และมาเลเซีย

สินค้าออกที่สำคัญ ก๊าซธรรมชาติ ถั่ว ไม้สักและผลิตภัณฑ์ไม้ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และข้าว 

บรรณานุกรม

ประเทศพม่า.(2554).[ออนไลน์].เข้าถึงได้จาก HTTP:  http://www.moohin.com/about-thailand/neighbour/

พม่า Myanmar.(2554).[ออนไลน์].เข้าถึงได้จาก HTTP:http://www.gustotour.com/info_asia/Myanmar/

               Myanmar.html         

พม่า.(2554).[ออนไลน์].เข้าถึงได้จาก HTTP: http://www.vacationzone.co.th/index_myanmar.asp.